მთ. VIII, 21-22
და სხვა მოწაფეთაგანმა უთხრა მას: უფალო, ნება მომეცი, ჯერ წავიდე და მამაჩემი დავმარხო. ხოლო იესომ უთხრა მას: მომყევი მე, და აცადე მკვდრებს თავიანთი მკვდრების დამარხვა.

მთ. IX, 9
…და იესომ დაინახა კაცი, რომელიც საბაჟოსთან იჯდა, სახელად მათე; და უთხრა მას: მომყევი მე. ისიც ადგა და გაჰყვა მას.

მთ. X, 37
ვისაც მამა ან დედა ჩემზე მეტად უყვარს, ჩემი ღირსი არ არის. და ვისაც ძე ან ასული ჩემზე მეტად უყვარს, ჩემი ღირსი არ არის. და ვინც თავის ჯვარს არ აიღებს და არ გამომყვება, ჩემი ღირსი არ არის. ვინც თავის სიცოცხლეს პოვებს, დაკარგავს მას; ხოლო ვინც ჩემს გამო დაკარგავს თავის სიცოცხლეს, პოვებს მას.

მთ. XII, 50
ვინც ასრულებს ჩემი ზეციერი მამის ნებას, ის არის ჩემი ძმა, და და დედა.

მთ. XVII, 2
და ფერი იცვალა მათ წინაშე, და მისი სახე მზესავით გაბრწყინდა, ხოლო მისი სამოსელი ნათელივით გათეთრდა. და აჰა, გამოეცხადნენ მათ მოსე და ელია, რომლებიც მასთან საუბრობდნენ.

მთ. XVI, 24-26
მაშინ იესომ უთხრა თავის მოწაფეებს: თუ ვინმეს სურს მე გამომყვეს, უარყოს თავი თვისი, აიღოს თავისი ჯვარი და გამომყვეს. რადგან ვისაც სურს თავისი სიცოცხლის შენარჩუნება, დაკარგავს მას; ხოლო ვინც ჩემს გამო დაკარგავს თავის სიცოცხლეს, პოვებს მას. რას არგებს ადამიანს, თუ მთელ ქვეყნიერებას შეიძენს, ხოლო თავის სულს ავნებს? ან რას მისცემს ადამიანი თავისი სულის სანაცვლოდ? (იხ. აგრეთვე ლკ. 9, 23 და შემდგომი)

მთ. XIX, 29
ყოველი, ვინც დატოვებს სახლებს ან ძმებს, ან დებს, ან მამას, ან დედას, ან შვილებს, ან ყანებს ჩემი სახელისათვის, ასმაგად მიიღებს და საუკუნო სიცოცხლეს დაიმკვიდრებს.

მთ. XIX, 16-22
და აჰა, ერთი მივიდა მასთან და უთხრა: მოძღვარო, რა კეთილი უნდა ვქნა, რომ საუკუნო სიცოცხლე მქონდეს? ხოლო მან უთხრა: რატომ მეკითხები კეთილის შესახებ? ერთი არის კეთილი. თუ გსურს სიცოცხლეში შესვლა, დაიცავი მცნებები. მან ჰკითხა: რომელნი? იესომ უთხრა: არ მოკლა, არ იმრუშო, არ მოიპარო, არ ცრუმოწმეობდე, პატივი ეცი მამას და დედას, და შეიყვარე მოყვასი შენი, როგორც თავი შენი. ჭაბუკმა უთხრა: ეს ყველაფერი დამიცავს. იესომ უთხრა მას: თუ გსურს სრულყოფილი იყო, წადი, გაყიდე ყველაფერი, რაც გაქვს, და მიეცი ღარიბებს; და გექნება საუნჯე ცაში; შემდეგ მოდი და მომყევი. როცა ჭაბუკმა ეს სიტყვა მოისმინა, დამწუხრებული წავიდა, რადგან მრავალი ქონება ჰქონდა. (იხ. აგრეთვე მკ. 10 და ლკ. 18)

მთ. XXII, 29
იესომ მიუგო და უთხრა მათ: ცდებით, რადგან არც წერილები იცით და არც ძალა ღვთისა. რადგან აღდგომისას არც ქორწინდებიან და არც ათხოვებენ, არამედ არიან როგორც ანგელოზები ცაში.

ლკ. IX, 27
ჭეშმარიტად გეუბნებით თქვენ: აქ მდგომთაგან ზოგიერთნი არ იგემებენ სიკვდილს, ვიდრე არ იხილავენ ღვთის სასუფეველს.

ლკ. XIV, 25-26
მასთან ერთად მრავალი ხალხი მიდიოდა; და ის მიბრუნდა და უთხრა მათ: თუ ვინმე მოდის ჩემთან და არ მოიძულებს თავის მამას, დედას, ცოლს, შვილებს, ძმებს, დებს და საკუთარ სიცოცხლესაც, ვერ იქნება ჩემი მოწაფე. (“მოძულება” აქ გამძაფრებული გამოთქმაა; საქმე ეხება ყოველგვარი მიწიერი მიჯაჭვულობის დატოვებას, რათა ადამიანი ჭეშმარიტად თავისუფალი გახდეს ღვთისთვის.)

ლკ. XX, 34
…ამ სოფლის შვილები ქორწინდებიან და თხოვდებიან. ხოლო ისინი, ვინც ღირსნი გახდებიან იმ საუკუნისა და მკვდრეთით აღდგომისა, არც ქორწინდებიან და არც თხოვდებიან. რადგან უკვე ვეღარ მოკვდებიან; ისინი ანგელოზთა თანასწორნი არიან და ღვთის შვილები, როგორც აღდგომის შვილები.

ინ. III, 3 და შემდგომი
თუ ვინმე არ დაიბადება ზემოდან, ვერ იხილავს ღვთის სასუფეველს….ხორცისაგან შობილი ხორცია. ხოლო სულისაგან შობილი სულია….ქარი ქრის, სადაც სურს, და მისი ხმა გესმის, მაგრამ არ იცი, საიდან მოდის და სად მიდის. ასეა ყოველი, ვინც სულისაგან არის შობილი.

ინ. XVII, 21
…რათა ყველანი ერთნი იყვნენ, როგორც შენ, მამაო, ჩემში ხარ და მე შენში, ასევე ისინიც ერთნი იყვნენ… (აქ სულაც არ არის საუბარი ინსტიტუციურ ერთობაზე, არამედ უფრო პიროვნულ მისტიკურ ერთობაზე ღმერთთან. იხ. გაგრძელება.)

ინ. XXI, 25
არის კიდევ მრავალი სხვა რამ, რაც იესომ გააკეთა; ისინი თითოეულად რომ დაწერილიყო, ვფიქრობ, თვით ქვეყნიერებაც ვერ დაიტევდა დასაწერ წიგნებს.

ეფ. VI, 10 და შემდგომი
ამიტომ გამტკიცდით უფალში და მისი ძალის ძლიერებაში. შეიმოსეთ ღვთის საჭურვლით, რათა შეძლოთ ეშმაკის ხერხების წინააღმდეგ დგომა. რადგან ჩვენი ბრძოლა არ არის ხორცისა და სისხლის წინააღმდეგ, არამედ საწყისთა წინააღმდეგ, ბნელეთის ძალთა წინააღმდეგ, რომლებიც ამ სოფელს მართავენ, ბოროტების სულთა წინააღმდეგ ცისქვეშეთში.

1 ინ. II, 15 და შემდგომი
ნუ შეიყვარებთ სოფელს და იმას, რაც სოფელშია. თუ ვინმეს სოფელი უყვარს, მამის სიყვარული მასში არ არის. რადგან ყველაფერი, რაც სოფელშია, ხორცის გულისთქმა, თვალთა გულისთქმა და ცხოვრების ამპარტავნება, მამისაგან არ არის, არამედ სოფლისაგან. სოფელი კი გადადის თავის გულისთქმასთან ერთად. ხოლო ვინც ღვთის ნებას ასრულებს, უკუნისამდე რჩება.

გამოცხ. II, 7
ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს: მძლეველს მივცემ ჭამას სიცოცხლის ხისაგან, რომელიც ღვთის სამოთხეშია.

გამოცხ. II, 11
… მძლეველს არ ავნებს მეორე სიკვდილი.

გამოცხ. II, 17 და შემდგომი
… მძლეველს მივცემ დაფარულ მანანას და თეთრ ქვას, და ქვაზე დაწერილ ახალ სახელს, რომელიც არავინ იცის, გარდა მიმღებისა.

გამოცხ. III, 5-6
მძლეველი თეთრი სამოსით შეიმოსება, და არ ამოვშლი მის სახელს სიცოცხლის წიგნიდან, და ვაღიარებ მის სახელს ჩემი მამისა და მისი ანგელოზების წინაშე. ვისაც ყური აქვს, ისმინოს, რას ეუბნება სული ეკლესიებს.

გამოცხ. III, 12 და შემდგომი
მძლეველს სვეტად გავხდი ჩემი ღმერთის ტაძარში, და აღარ გამოვა გარეთ; და დავაწერ მას ჩემი ღმერთის სახელს და ჩემი ღმერთის ქალაქის სახელს, ახალ იერუსალიმს, რომელიც ზეციდან ჩამოდის ჩემი ღმერთისაგან, და ჩემს ახალ სახელს.

გამოცხ. XIV, 3 და შემდგომი
და ვერავინ შეძლო იმ გალობის სწავლა, გარდა ას ორმოცდაოთხი ათასისა, რომლებიც მიწიდან არიან გამოსყიდულნი. ესენი არიან, ვინც ქალებთან არ შებილწულან; ქალწულნი არიან, რომლებიც კრავს მიჰყვებიან, სადაც კი წავა. ისინი ადამიანთაგან არიან გამოსყიდულნი, როგორც პირველი ნაყოფი, მსხვერპლი ღვთისა და კრავისათვის.